(May paunang paumanhin sa kapatid kong si Pippo… 
)
Hulaan ninyo kung bakit malungkot ang kapatid ko sa larawang ito.
A. Hindi dumating ang regalo niya mula kay Santa
B. Medyo masakit ang tiyan niya dahil naparami ang kain niya sa kapaskuhan
K. Bigla niyang naalala nang iniwan siya ng “school bus” noong Grade 1 siya
D. Wala sa mga pinagpipilian sa itaas. Gumawa ng sariling kuro-kuro.
Kung ang sagot niyo ay titik “D” - hindi kayo nagkamali! 
Ang litratong ito ay kuha ko sa “lobby” ng Westown Hotel sa Iloilo nang magbakasyon kaming mag-anak doon noong nakaraang Disyembre.
Sa totoo lang, masaya talaga si Pippo dito. Napaluha lang siya sa sobrang kaligayahan kaya nagmukha siyang malungkot - hahaha! 
Sige na nga, pinilit kasi namin siyang mag-”emote” na “pang-Famas” upang i-”project” sa kamera ang di mapigilang kaligayahan (”touched”, kumbaga - hahaha!) sa pagkakalipat namin sa hotel na ito mula sa orihinal na “hotel from hell” kung saan kami inilagay ng aming travel agent. Mula kasi sa kalunos-lunos na kalagayan namin sa naunang hotel - naroon na ang madilim at amoy amag na “corridors” papuntang kuwarto at ang “view” ng mga sinampay ng mga kalapit bahay na bubungad mula sa bintana - talagang abot-langit ang pasasalamat at tuwa naming makalipat sa mas bago at magandang hotel tulad ng Westown!
Ano kamo ang orihinal na hotel namin? Itago na lang natin siya sa pangalang “SM”…at ang kontrobersyal na tagline niya? “The Premier First Class Hotel in Iloilo”. Ano daw??? Yan ang talagang malungkot!
